Mijn leven lang heb ik katten in huis gehad, mijn ouders hadden er op verzoek van ons, kinderen, ook 1 en later 2. Inmiddels kan ik hun gedragingen aardig "duiden". Ze veiligheid, plezier en zorg bieden, daar geniet ik van. Met oud en nieuw had ik voor Claudia, mijn huidig poes, verschillende schuilplaatsen gemaakt. En dat ze daar dan grif gebruikt van maakt, vind ik zo mooi, ontroerend gewoon ... Ik lees de dankbaarheid op haar snoetje. Ook andere huisdieren als konijnen, cavia's, muizen, vogels en vissen. Ik bezorg ze graag een goed leven. De dieren zullen bij afwezigheid van "het baasje" een stuk(je) eenzamer zijn. Maar als ik dan een beetje mag helpen, heel graag!

De meeste van mijn katten heb ik geadopteerd, omdat ze opgesloten zaten of iemand ze weg wilde doen. Een uitdaging vind ik het om het vertrouwen van een dier te winnen. Claudia kan ik aaien, kroelen en kammen, uitzinnig met haar spelen, maar oppakken, nee helaas, daar houdt ze na tien jaar bij ons, nog steeds niet van, ze wordt dan wantrouwig en denkt dat ze weggebracht gaat worden .... wat dat betreft ze heeft echt een blijvend trauma opgelopen. Maar we begrijpen het hoor, geen probleem, wij passen ons aan ..... 

Wat betreft mijn actieradius: ik kom graag naar Leusden-Zuid, Maarn, Maarsbergen, Scherpenzeel, Woudenberg en alles wat daar tussen ligt.